روشهاي مختلف اندازه گيري تاثير ريشه درختان در افزايش مقاومت برشي خاك به منظور استفاده هاي كاربردي

مسلح سازی خاك بوسیله ریشه یكی از روشهای بیومهندسی در تثبیت سواحل رودخانه ها است. ریشه با افزایش مقاومت برشی خاك، سبب افزایش پایداری شیب سواحل رودخانه و جلوگیری از لغزش توده ای خاك می شود.این روش علاوه بر هزینه های كمتر با شرایط زیست محیطی سازگار بوده و سبب احیاء شرایط اكولوژیكی آبراهه ها می شود. یكی از ویژگیهای مهم مكانیكی ریشه ها، مقاومت قابل توجه آنها در برابر كشش است. مقاومت فشاری خاك زیاد و مقاومت كششی آن ضعیف است، بنابراین تركیب خاك و ریشه باعث افزایش مقاومت برشی توده خاك می شود. هنگامی كه خاك تحت برش قرار می گیرد، نیروی وارده در اثر چسبندگی بین خاك و ریشه به ریشه ها منتقل می شود. ریشه نیز از طریق مقاومت كششی در برابر نیروی وارده مقاومت می كند. یكی از عوامل محدودیت ساز در استفاده از فنون بیومهندسی، عدم آگاهی از ویژگی های سیستم ریشه ای گونه های مختلف وخواص مكانیكی آنها و مكانیزم مسلح سازی می باشد. در این مقاله سه روش تعیین میزان افزایش مقاومت برشی خاك در اثر حضور ریشه )آزمایش برش درجا، آزمایش بیرون كشیدگی ریشه ها و آزمایش مقاومت كششی ریشه( مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. بنظر می رسد روش استفاده از مقاومت كششی ریشه از نظر سهولت كاربرد، هزینه كمتر و دقت نتایج نسبت به دو روش دیگر مفید تر باشد.