بررسي رابطه ي بين سازگاري زناشويي والدين و سازگاري اجتماعي فرزندان در دانش آموزان دختر سال سوم دوره ي متوسطه شهر تهران

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه ی بین سازگاری زناشویی والدین و سازگاری اجتماعی فرزندان آنان در شهر تهرانبود. تعداد صد نفر دانش آموز دختر سال سوم متوسطه ی منطقه ی یك تهران به همراه والدینشان در این پژوهش شركت كردند.در پژوهش حاضر شیوه ی نمونه گیری به صورت خوشه ای چندمرحله ای انجام شد. ابتدا از بین مناطق شهر تهران منطقه ی یكانتخاب شد و سپس از بین مدارس آن منطقه ، دو مدرسه به صورت تصادفی برگزیده شد و سپس از بین دانش آموزان سال سومآن مدارس ، به صورت تصادفی تعداد 05 نفر از دانش آموزان سال سوم یك مدرسه و تعداد 50 نفر از دانش آموزان سال سوممدرسه ی دیگر به همراه والدین آنها در پژوهش شركت داده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه های سازگاری زناشویی و پرسشنامهشخصیتی كالیفرنیا (زیر مقیاس سازگاری اجتماعی) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون بهآزمون فرضیه ی تحقیق پرداخته شد. نتایج نشان داد كه بین سازگاری اجتماعی فرزندان و سازگاری زناشویی والدین رابطه یمعناداری وجود دارد.