تأثير تغييرات ابعاد شبكه اي در مدل منابع آب زيرزميني دشت اروميه

كشور ایران به دلیل واقع شدن بخشهای عمدهای از آن در مناطق جغرافیایی خشك و نیمه خشك، ویژگیهای توپوگرافی و توزیع ناموزون زمانی و مكانی بارندگیها در مرز تنش آبی قرار گرفته و لذا مدیریت منابع آب در مهار این بحرانها امری اجتناب ناپذیر میباشد. مدلهای كامپیوتری ابزار بسیار سودمندی در این زمینه میباشند كه به منظور درك صحیحی از رفتار سیستم جریان آب زیرزمینی به شیوۀ مشاهداتی و نیز پیشبینی رفتار در آینده استفاده میگردد. كارایی مدلهای منابع آب زیرزمینی به همراه توزیع گسترده مكانی پارامترهای هیدرولوژیكی و فیزیكی بیشتر میباشد از سویی دیگر این امر موجب پیچیدگی، افزایش حجمی مدل، سردرگمی كاربر، زمان محاسباتی زیاد و ... میگردد. به همین خاطر حصول مدلهای سادهتر با كارایی بالا مورد توجه قرار میگیرد. هدف از این كار حصول مدل های كم حجمتر، منعطفتر و كمك به تبیین فعالیتهای كاربردی برای مدیریت منابع آب زیرزمینی در مسیر بهره برداری پایدار از آنها می باشد. در پژوهش حاضر، ابعاد شبكهها در مدل موجود منابع آب زیرزمینی دشت ارومیه كه با استفاده از نرمافزار MODFLOW 011 متر × و با ابعاد شبكهای 0111 0111 متر افزایش پیدا كرده است. نتایج نشان داد كه افزایش اندازه شبكهای مدل منابع آب × ساخته شده به اندازه 0111 0111 متر، تاثیر خطای قابل ملاحظهای در شبیه سازی منابع آب زیرزمینی × 011 به 0111 × زیرزمینی دشت ارومیه از 0111 2 متر و در پارهای از نقاط 9 متر میباشد، كه / 1 متر تا 0 / دشت، ایجاد نمیكند. خطای وارده در غالب مناطق دشت از 0 بیشترین خطا در جوار كوههای غربی اتفاق میافتد.