مقايسه معادلات تجربي و برنامه ريزي ژنتيك در برآورد تبخير تعرق : مطالعه موردي شهر مراغه

منظور از تعیین تبخیر تعرق، برآورد مقدار آبی است كه باید به یك پوشش زراعی داده شود تا در طول دوره رویش صرف - تبخیر تعرق نموده و بدون آنكه با تنش آبی مواجه شود رشد خود را تكمیل نموده و حداكثر مقدار محصول را تولید كند. در - برآورد مقدار تبخیر تعرق فرمولهای تجربی زیادی بهكار رفتهاست كه هر كدام دارای ضرایبی هستند كه معرف شرایط - منطقهای است كه فرمول در آن منطقه واسنجی شده است؛ لذا این ضرایب دارای مقداری خطا در برآورد تبخیر تعرق در سایر - مناطق است و باید برای هر منطقه مورد واسنجی قرار گیرند. هدف از این تحقیق مقایسه معادلات تجربی و برنامهریزی ژنتیك در برآورد تبخیر تعرق با استفاده از دادههای شهر مراغه میباشد. از نتایج معادله استاندارد فائو پنمن مونتیث به عنوان مقادیر - مبنا استفاده گردید. تبخیر تعرق با استفاده از سه فرمول تجربی، پریستلی تیلور، مككینگ و هارگریوز برای دادههای شهر - - مراغه بدست آمد و سپس با استفاده از پارامترهای فرمولهای تجربی تبخیر تعرق توسط برنامهریزی ژنتیك مدل گردید. - مقادیر به دست آمده از معادلات تجربی و مدلسازی برنامهریزی ژنتیك با مقادیر بدست آمده از رابطه مبنا مقایسه شد. نتایج حاصل، نشان از برتری برنامهریزی ژنتیك بر سایر روشها دارد و بسیار نزدیك به مقادیر مبنای حاصل از فرمول تجربی فائو پنمن مونتیث میباشد. همچنین از بین سه مدل تجربی، مدل پریستلی تیلور بهترین عملكرد را داراست. -