اثر الياف بازيافت شده از تايرهاي فرسوده بر مشخصات مخلوط هاي آسفالتي

افزودن الیاف به عنوان عامل مسلح كننده در مخلوط های آسفالت ی چندین مزیت دارد . افزودن الیاف به مخلوط های با دانه بندی باز مانند آسفالت متخلخل (PFC) و آسفالت ماستیكی (SMA) به منظور كنترل زهكشی مورد نیاز می باشد . بر اساس تحقیقات، افزودن الیاف به مخلوط های آسفالتی نیز منجر به بهبود مشخصات مكانیكی مخلوط و در نتیجه عمر روسازی می گردد . انواع مختلف الیاف بطور معمول در مخلوط های آسفالتی مورد استفاده قرار می گیرد كه شامل الیاف مصنوعی، معدنی و سلولزی می شود و با استفاده از مواد بازیافتی متفاوت در انواع مختلف تولید می شود. مورد مذكور در مخلوط های آسفالتی بسیار مورد استفاده قرا ر می گیرد . الیاف تایر، زباله فرعی روند تجزیه تایر ضایعاتی است كه بسته به نوع در زمین دفن می شود . در این مقاله، نتایج حاصل از مطالعات تحقیقاتی كاربرد الیاف تایر به عنوان جایگزین الیاف سلولزی ارائه می شود . هدف كلی انجام این تحقیق سنجش مزیت و سودمندی الیاف ضا یعاتی تایر در آسفالت گرم برای انجام عملیات راهسازی می باشد . برنامه انجام آزمون های آزمایشگاهی شامل دو نوع الیاف تایر (بلند و كوتاه )، الیاف سلولزی برای مقایسه و نمونه های كنترلی بدون الیاف؛ سه نوع متفاوت مخلوط آسفالتی گرم (SMA, PFC و مخلوط درشت دانه با چسبندگی بالا) و پنج آزمون آزمایشگاهی (زهكشی، كشش غیرمستقیم، مدول دینامیكی، شیار چرخ هامبورگ و آزمون رویه) می باشد. نتایج آزمایشگاهی نشان می دهد كه الیاف تایر بازیافتی دارای عملكرد بهتر یا برابر با الیاف سلولزی می باشد.