بررسي تهديدهاي اكوسيستمي و مخاطرات زيست محيطي ناشي از كاهش آب درياچه اروميه

دریاچه ارومیه به عنوان بزرگترین دریاچه داخلی و دوّمین دریاچه شور دنیا، جزء تالابهای با اهمیّت بینالمللی محسوب میشود كه در اوایل دهه 1531 به عنوان پارك ملّی و در سال 1533 از سوی سازمان یونسكو به عنوان ذخیرهگاه بیوسفر اعلام گردید. این دریاچه به لحاظ اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، حمل و نقل، بهرهبرداری از املاح، غنای تنوع زیستی، تعدیل اقلیم، توریسم و اكوتوریسم و زیستگاه سخت پوستی بنام آرتمیا ارومیانا حائز اهمیّت فراوان است. امّا متأسفانه در چند سال اخیر به دلیل تغییر شرایط اقلیمی و كم توجّهی به جنبههای زیست محیطی و دخالتهای بیرویه انسان در اكوسیستم دریاچه و عدم مدیریت صحیح و كارآمد، اكوسیستم این دریاچه با تهدیدات جدّی مواجه گردیده و وضعیت آن در حالت بحرانی قرار گرفته است. در این پژوهش با روش مطالعه توصیفی تحلیلی و استفاده از منابع كتابخانهای و اسناد و مدارك موجود، مهمترین - مخاطرات انسانی و طبیعی ناشی از كاهش آب دریاچه ارومیه مورد بررسی قرار گرفتهاند. نتایج این تحقیق نشان میدهد در صورت تداوم روند فعلی، مخاطرات انسانی و طبیعی ناشی از كاهش آب دریاچه، منطقه را با چالشی جدی مواجه خواهد ساخت و این بزرگترین نعمت طبیعی به بزرگترین فلاكت زیست محیطی تبدیل میشود. در پایان جهت كاستن از شدت بحران بوجود آمده راهكارها و پیشنهاداتی نیز ارائه گردیده است. كلمات كليدي: ، ، ، ،