نقش مشاركت مردمي در توسعه پايدار مناطق روستائي (پژوهش موردي تجارب طرح حبله رود)

يكي از چالش هاي اساسي كشورهاي در حال توسعه دستيابي به توسعه پايدارمناطق روستائي است. علي رغم تلاشهاي مستمر و عديده انجام گرفته در اين راستا هنوز كشورهاي مذكوردر رسيدن به وضعيت مطلوب در اين مقوله با فاصله روبرو هستند. در كشور ما نيز علي رغم سرماي ه گذاري هاي مناسب و توجه مطلوب دولت ب ه مناطق روستايي هنوز اين مناطق با مشكل توسعه پايدار روبرو مي باشند يكي از دلايل عمده اين مسئله به عدم مشاركت نهادينه جوامع محلي روستائي در برنامه هاي توسعه روستائي و عدم ايجاد مديريت مشاركت مدار برمي گردد كه باعث مي شود طرحها و پروژه هاي توسعه روستائي با موفقيت كمي به اجرا برسند به بيان ديگر هنوز مكانيزم مناسبي براي تحقق مشاركت نهادين ه مرد م د ر برنام ه هاي توسع ه روستائي كشو ر برا ي رسيد ن ب ه مديريت مشاركت مدار وجود ندارد .در راستاي دستيابي به اين مكانيزم و الگو طرح پايلوتي در بخش منابع آب و خاك كشور تحت عنوان طرح مديريت پايدار منابع آب و خاك حبله رود شكل گرفت كه اصلي ترين رويكرد آن بدست آوردن الگوي مشاركت نهادينه مردم در برنام ه ها ي حفاظ ت آ ب و خاك و حرك ت ب ه سم ت مديري ت مشارك ت مدا ر د ر مناطق روستائي بود. مقرر بود كه در صورت بدست آمدن الگو و مدل مذكور سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور آن را تبديل به برنامه اقدام ملي نمايد و در سطح كشور به اجرا رساند. طرح پايلوت مذكور در مراحل اجراي خود با مسائل عديده اي روبرو شد اما بااين حال تجارب بسيار قابل توجه اي از اهميت مشاركت مردم و موانع تحقق مشاركت نهادينه مردم درتوسعه روستائي را بدست آورد كه حائز اهميت بسياري است. اين مقاله به بررسي تجارب طرح مديريت پايدار منابع آب و خاك حبله رود در طراحي مكانيزم جلب مشاركت مردمي و ضرورت تحقق اين هدف در راستاي رسيدن به توسعه پايدار روستائي مي پردازد روش به كار رفته در اين پژوهش توصيفي-تحليلي همراه با مطالعات ميداني ميباشد.