تأثير فاصله تونل هاي دوقلو و سطح آب زيرزميني بر جابجائي ها ، نيروها ي وارد بر سيستم نگهداري تونل و نشست سطح زمين در اثر زلزله (مطالعه موردي، تونل متروي تبريز)

دراین مقاله با استفاده از داده های ژئوتكنیكی اندازه گیری شده تونل مسیر شماره 1 متروی تبریز و به كارگیری نرم افزار اجزا محدود Plaxis تحت تاثیر طیف زلزله ال سنتز و با شتاب افقی حداكثر 3g تاثیر فاصله تونلهای دوقلو و سطح آب زیرزمینی بر میزان جابجاییها، نیروهای وارد بر سیستم نگهداری تونل و نشست سطحی زمین مورد بررسی قرار گرفته است نتایج حاصل نشان میدهد كه كاهش فاصله خارجی تونل ها از 6.70 به 4.20 متر باعث افزایش نشست سطحی، جابجایی ها، نیروهای وارد بر سیستم نگهداری و در نتیجه كاهش ضریب اطمینان شده است كه نشان میدهد فاصله 6.70 متری مناسب تر است. همچنین مقدار جابجایی تونل و نشست سطحی زمین با اعمال بار دینامیكی زلزله كاهش سطح آب زیرزمینی، كاهش یافته است اما مقدار نیروهای داخلی سیستم نگهداری تونل مترو با اعمال بار دینامیكی زلزله و افزایش عمق سطح ایستابی افزایش یافته و در نتیجه ضریب اطمینان كاهش یافته است.