تحليل سيستمي سازمان كنفرانس اسلامي؛ حيات در لبه ي آشوب

سازمان همكاري اسلامی، بزرگترین نهاد بین المللی بعد از سازمان ملل متحد است كه از گستره اي شامل 57 كشوراسلامی در 4 قاره ي جهان برخورداراست. در بررسی ساختار و عملكرد این سازمان، پژوهشگران مختلف رویكردهاي چندي را به ارزیابی خود را ازكارویژه ها و فونكسیون این سازمان ،« رویكرد سیستمی » كار برده اند. این نوشتاركوشیده است تا با تكیه بر همگرایی » به مثابه یك سیستم بین دولتی ارائه دهد و به این پرسش اساسی بپردازد كه چه عواملی درعدم شكل گیري دراین سازمان دخیل هستند. براي این منظوراین مقاله با فراتر رفتن از نگاه مكانیستی و عنصرگرا تلاش كرده « سیستمی است تا با تاكید بر دینامیسم درونی سازمان همكاري اسلامی و تنش ها و اغتشاشات محیط كه در جهت افزایش آنتروپی سیستم عمل می كنند، به نقش و تاثیر بیشتر عوامل واگرایی اشاره كند.