نقش مادر در تربيت ديني فرزند در دوران نو نهالي با تأكيد بر ابعاد رشد

The Role of Mothers in Religious Education of Child in Childhood with Focus on Growth Dimensions

دوران كودكی از دوران های مهم و مؤثر زندگی آدمی است كه در آن شخصیت فرد پایه ریزی می شود و شكل می گیرد. امروزه این حقیقت انكار ناپذیر به اثبات رسیده است كه كودكان در سنین كم، فقط به توجه و مراقبت برای رشد جسمانی نیاز ندارند، بلكه این توجه و مراقبت باید در دیگر ابعاد وجودی آن ها شامل ابعاد اجتماعی، عاطفی و عقلانی نیز مدنظر قرار گیرد. این ابعاد، عوامل تعیین كننده ی اساسی شخصیت یك انسان هستند. اگر تربیت فرزند بر پایه ی اصولی تربیت دینی و مذهبی باشد و درعین حال به اصول روانشناسی و مراحل رشد او نیز توجه شود، والدین، به ویژه مادران، در امر تربیت موفق خواهند بود. پژوهش حاضر به روش توصیفی تحلیلی و از لحاظ نوع، كاربردی است. یافته های تحقیق بیانگر این است كه نونهالان (گروه سنی ۳ تا ۶ سالی) توانایی درك گزاره های معتبر اسلام (اعتقادات، اخلاقیات و احكام) را دارند كه از آنها به تربیت دینی تعبیر شده است. از مجموع یافته ها نتیجه می شود كه تربیت دینی باید براساس اصولی كه موجب طیب خاطر كودك و متناسب با ظرفیت و ابعاد رشد او باشد، پایه گذاری شود تا هم باعث تربیت صحیح او شود و هم عاملی برای دل زدگی او نباشد. همچنین، رسالت این امر خطیر بیش از همه بر عهده ی مادر است كه بیشترین وقت را با فرزند سپری می كند