منابع آب و آمايش سرزمين ( مطالعه موردي رودخانه و آبشار تنگه براق )

بررسی پراكندگی جغرافیایی جوامع انسانی در نواحی مختلف، وابستگی میان زندگی بشریت و حیات را با منابع آب به خوبی بازگو می كند . در سالهای اخیر توجه به عامل آب به عنوان مهمترین بنیان جغرافیایی در رشد و توسعه ناحیه ای و ملی، یك امر ضروری به حساب آمده است . منطقه تنگه براق دارای اشكال متنوعی از كوه های بلند ، دره های عمیق ، دامنه های پر شیب می باشد كه رودخانه تنگه براق یكی از سر شاخه های رودخانه كر در استان فارس در آن جاری است . این رودخانه از به هم پیوستن دو رودخانه سفید و آسپاس پدید می آید . حوضه مورد مطالعه قسمتی از رودخانه سفید به عنوان یكی از سرشاخه های رودخانه و ابتدای رودخانه تنگه براق در محل خروج از تنگه می باشد كه در عرض جغرافیایی (َ36 و 30) و (45 و 30) ٣٠ شمالی و طول جغرافیایی (َ00 و 52) تا (َ7 و 52) شرقی قرار دارد این رود خانه در فاصله ٨٥ كیلومتری شهرستان اقلید در شمال استان فارس می باشد . بریدگی های كوهستان و شیب زیاد و دیوار مانند كوهستان باعث پدید آمدن یك آبشار طبیعی گردیده است . در این بررسی با مطالعه وضعیت توپوگرافی و شیب های دامنه ای منطقه از یك سو و توان اكولوژیكی و اقتصادی از سوی دیگر ، طرح آمایش سرزمین با نگاهی به اكوتوریسم منطقه ارائه گردیده است . سعی شده است راهكارهایی در جهت استفاده صحیح از این عامل طبیعی و طرحی برای جذب توریست و گردشگری در منطقه پیشنهاد گردد و ایجاد یك منطقه حفاظت شده به دلیل حالت طبیعی دست نخورده و زیبایی طبیعی آن ارائه شود . مجاورت این حوضه با یك منطقه گرم و خشك ( آباده ) می تواند در تعیین اولویت ها و ساماندهی شیوه های نوین بهره برداری مورد توجه قرار گیرد .