بررسي مؤلفه هاي تأثيرگذار بر ارتقا پياده مداري در فضاي شهري نمونه موردي: بلوار وكيل آباد مشهد، حدفاصل خيابان سيد رضي تا دانش آموز

خیابانهای شهری به عنوان یكی از حیاتی ترین نقاط شهر، همواره باید مكانی برای تعاملات اجتماعی، دیدارها، برخوردها و صحنه حضور شهربندان باشد، حال آنكه این ویژگی خیابان سالهاست تضعیف شده و به مكانی برای تردد خودروهای سواری تبدیل شده است. در این راستا توجه به مبانی طراحی فضاهای شهری انسانگرا و اولویت قرار دادن افراد پیاده میتواند موجبات ارتقاء كیفی محیط های شهری ، افزایش پیاده مداری و درنتیجه سرزندگی را به دنبال داشته باشد. توجه به برخی مؤلفه ها از قبیل تنوعپذیری، انعطافپذیری، دسترسی، آسایش و راحتی و ... میتوانند نقش بسزایی در ارتقا پیاده مداری در یك خیابان شهری داشته باشند.