حجيت روايات تفسيري

در مورد حجیت روایات تفسیری، گروهی از دانشمندان معتقدند حداكثر نتیجه ی حاصل از خبر واحد، ظن و گمان است كه به حسب اصل اولی، استناد نمودن به آن در احكام شرعی، حرام است. از سوی دیگر معنای حجت قرار گرفتن ظن از ناحیه شارع تعبد و نازل منزله علم بودن است. شارع، تنها در اموری میتواند چنین نقشی ایفا كند كه در حیطه او به عنوان یك قانون گزار است؛ لذا تنها روایاتِ مشتمل بر احكام فرعی، مشمول دلیل یا دلیل های حجیت خبر واحد خواهندبود. سادهترین پاسخ به چنین مبنایی در خصوص حجیت خبر واحد، این است كه بر اساس مهمترین و شاید تنهاترین دلیل حجیت خبر واحد- یعنی سیره عقلا- نصوصی كه پیروی نمودن از ظن را مورد نهی قرار میدهند، هیچ گونه اصطكاكی با عمل نمودن به خبر ثقه ندارند.