تحليل سينوپتيكي و الگوهاي گردشي منجر به خشكسالي هاي فراگير و شديد جنوب و جنوب شرق ايران

خشكسالی ها در هر اقلیمی چه اقلیم خشك و چه اقلیم های مرطوب یك پدیده نا خوشایند و جزء مخاطرات اقلیمی قلمدادمی شوند . علت اصلی خشكسالی ها تغییر در الگوی گردشی جو نسبت به شرایط نرمال می باشد . همچنان كه ترسالی ها نیز تغییر در الگوی گردشی جو نسبت به شرایط معمول می باشد . خشكسالی ها در مناطق خشكی همچون جنوب شرق كشور به دلیل وابستگی شدید ساكنان آن به بارش های اندك سالانه و آسیب پذیری شدیدتر محیط این مناطق حائز اهمیت ودرخور توجه می باشد . در این تحقیق با استفاده از داده های بارش سالانه خشكسالی های شدید شرق و جنوب شرق كشور در یك دوره آماری 04 ساله 1531 1531 از - پایگاه داده های مركز مدیریت منابع آب كشور استخراج و سپس از سایت هواشناسی مركز ملی اقیانوس وجو امریكا NCEP /NCAR شرایط سینوپتیكی حاكم در خشكسالی ها با استفاده از نقشه های ارتفاعی ترازهای 1444و 334 ، ، 044 و 344 هكتوپاسكال و نقشه های میدان باد و نم ویژه ارائه شده است . حركات غرب و جنوب سوی پرفشار جنب حاره ای عربستان در ترازهای میانی وردسپهرو گسترش زبانه پرفشار سیبری از سمت شرق و شمال شرق در تراز زیرین در دوره سرد سال و گسترش قابل ملاحظه پشته پرفشار جنب حاره ای عربستان به سمت شرق وزبانه كم فشار پاكستان در تراز زیرین در دوره گرم سال مانع از گسترش ، سامانه های بارشی بر روی منطقه در دوره گرم و سرد سال شده و منطقه را از دریافت بارش ها محروم می سازد .