مداخله با استفاده از حيوان خانگي: چالشي بر تنظيم هيجاني و عملكرد شناختي كودكان نارساخوان

با توجه به اینكه حیوانات خانگی می توانند با ایجاد یك فضای سرگرمی و شادی برای تمرینات خواندن كودك، كاهش حواس پرتی، كاهش ناتوانی یادگیری، كاهش عصبانیت و كج خلقی و بهبودی ارتباط با همسالان و افزایش سازگاری اجتماعی كودكان نارساخوان شوند، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان با كمك حیوانات خانگی بر تنظیم هیجانی و عملكرد شناختی در كودكان مبتلا به نارساخوانی است. طرح پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل كلیه كودكان مبتلا به نارساخوانی مراجعه كننده در سال 1394 به مراكز آموزش اختلالات یادگیری 2، 1 و 3 تهران بودند، آزمودنی های پژوهش شامل 30 نفر كه با روش نمونه گیری در دسترس از این مراكز انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند و برای جمع آوری داده ها از مقیاس تنظیم هیجانی گراس و جان و مقیاس حافظه كاری و كسلر 4 استفاده شد. یافته های این تحقیق نشان داد كه در سطح معنی داری ( 05%>p، استفاده از درمان با كمك حیوانات خانگی باعث بهبود عملكرد شناختی و تنظیم هیجانی كودك نارساخوان می شود. بهره مندی از حیوانات خانگی در جهت بهبود عملكرد شناختی و تنظیم هیجانی كودكان نارساخوان تلویحات نوینی را ایجاد می كند و پیشنهاد می شود درمانگران برای درمان كودك نارساخوان از حیوانات خانگی نیز استفاده كنند.