زمينه هاي نمادين رنگ در اشعار فريدون مشيري و حميد مصدق

برای آدمی از نخستین روز آفرینش، عنصر رنگ یكی از نمودهای برجسته و مشخص در حوزه احساسات درونی او بوده است و همیشه روح و روان او را فریفته وشیفته خود كرده است. جنان كه سیاهی و تاریكی شب و سپیدی و درخشندگی روز تاثیر بسیار شگرفی در عمیق ترین زوایای روح و روان و حتی كیفیت زندگی او داشته است. به مرور زمان، انسان با شناخت وسیع از رنگ های متنوع و گوناگون طبیعت پیرامونش سعی كرد تا از آن ها زیباسازی محیط و حتی گفتار خود استفاده كند. با پیدا آمدن مسائل هنری و ادبی، رنگ، جایگاه ویژه ای پیدا نمود، و خلاقیت های ماهرانه را در هنر به دنبال خود به ارمغان آورد. رنگ، امروز یكی از شاخص ترین و با اهمیت ترین عنصر در به وجود آمدن خلاقیت ها و سازندگی های هنری است با توجه به این كه هسته اصلی و اولیه جهان به رنگ استوار است. این مقاله در پی آن است تا تحلیل و تفسیر، زمینه های نمادین رنگ در شعر معاصر را با تكیه و تاكید بر اشعار فریدون مشیری و حمید مصدق نشان دهد.