((شخار و معصفر)) در دو بيت از سنايي غزنوي و ناصرخسرو قبادياني

در این مقاله كوشیده شده است تا رابطه میان دو كلمه شخار و معصفر مورد تحلیل و موشكافی قرار بگیرد.دو واژه ی كه تنها دو بار ادب پهناور زبان و ادبیات فارسی البته در دواوین و آثار ادبی چاپ شده و در دسترس در كنار هم به كار رفته اند؛ یكبار در قصیده حكیم سنایی غزنوی و یكبار نیز در قصیده حكیم ناصرخسرو قبادیانی بلخی برای بررسی رابطه ای این دو، جستن برخی واژگان مترادف وهم نام ممانند قلیاء و نوشادر، خرند و...ناگزیر بود. نگارندگان با استناد به كتب مرجع و لغت نامه ها و با استشهاد به اشعار سایر شعرا در پی گشودن این ارتباط و رفع ابهام برآمده اند.