بررسي تنوع‌گونه‌اي (گياهي) در مراحل تحولي توده‌هاي جنگلي (مطالعه موردي: جنگل‌هاي ويسر، نوشهر)

اين تحقيق در جنگلهاي ويسر واقع در طرح جنگلداري گلبند انجام گرفت. در انجام اين پژوهش ابتدا با جنگلگردشي، 100× مناطقي به عنوان پايه مطالعاتي انتخاب شد. براي انجام اين مطالعه 3 قطعهنمونه يكهكتاري، مربعيشكل و به ابعاد 100 7 سانتيمتر بودند شامل / متر در مناطق تحولي انتخاب شد و مشخصات جنگلشناسي كليه درختانكه داراي قطر بيشتر از 5 نوعگونه، قطر برابرسينه و ارتفاع اندازهگيري شد. بهمنظور بررسي پوششگياهي در هر قطعه نمونه 5 قطعهنمونه فرعي به ابعاد 2 متر در مركز و چهارگوشهي قطعهنمونه برداشت شد. نتايج نشانداد تعداد درختان از مرحلهي اوليه، اپتيمال و تخريب به- ×2 تدريج كاهش يافت. بيشترين تعداد در طبقات قطري درختان در مرحله صعود و افزايش و تخريب در طبقهي قطري 10 سانتيمتر و در مرحله اپتيمال طبقهي قطري 15 سانتيمتر بود، بيشترين تعداد در طبقات ارتفاعي در مراحل صعود و افزايش و تخريب در طبقهي 10 متر و در مرحله اپتيمال در طبقه 15 متر مشاهده شد. بيشترين حجم در هكتار نيز مربوط به مرحله اپتيمال بود. بيشترين تعداد و حجم خشكهدار در مرحله صعود و افزايش مشاهده شد. نتايج شاخصهاي تنوعزيستي نشان داد كه بيشترين مقدار شاخصهاي تنوعگونهاي شانون- وينر و سيمپسون در مرحلهي تحولي تخريب ميباشد. همچنين بيشترين مقدار شاخصغناي مارگالف در مرحله اپتيمال و كمترين مقدار آن در مرحله صعود و افزايش مشاهده شد.