كاربرد شاخص حساسيت زيست‌ محيطي (ESI) در ساحل جنوبي درياي خزر در ناحيه شرقي استان گيلان

هدف از اين پژوهش تعيين شاخص حساسيت زيست‌محيطي (ESI) سواحل جنوبي درياي خزر در برابر ريزش‌هاي نفتي در نوار ساحلي شرق استان گيلان بود. با پيمايش زميني و جمع‌ آوري داده‌هاي موردنياز شامل رتبه‌بندي نوار ساحلي، منابع زيستي و منابع مورداستفاده انسان، نقشه شاخص حساسيت زيست‌محيطي منطقه ساحلي تهيه شد. بر اساس نتايج، 8 رتبه اصلي و 2 رتبه‌ فرعي و درمجموع 10 رتبه شناسايي شدند. سواحل شني دانه‌ريز تا متوسط با كد A3 و با 26/69 درصد بالاترين رتبه را به دست آورد. سه رتبه 5، A6 و B6 داراي حساسيت متوسط شناخته شدند. در حدود 12/29 درصد از منطقه موردمطالعه داراي حساسيت متوسط بود. شش رتبه A8، B8، C8، A9، B9 و B10 با حساسيت بالا در نواحي مصبي شناسايي شدند. حدود 19/45 درصد از منطقه موردمطالعه داراي حساسيت بالا بود. همچنين در آن 5 گروه از منابع زيستي حساس به نفت (شامل پستانداران دريايي، پرندگان، خزندگان/دوزيستان، بي‌مهرگان و گياهان/ جلبك‌ها) شناسايي شد. همچنين سه گروه از منابع مورد استفاده انسان كه براثر نشت نفت آسيب مي‌بينند (شامل تفرج/ دسترسي- مناطق تحت مديريت- بهره برداي منابع و ذخاير) شناسايي شد. تجزيه‌وتحليل نقشه‌هاي ESI نشان داد كه نوار ساحلي شرق استان گيلان نسبت به نشت نفت حساسيت پايين دارد. اين مطالعه طي سال‌هاي 1393-1394 انجام شده است.