رابطه بين سلامت عمومي و هوش هيجاني پرستاران شاغل در بيمارستان هاي استان ايلام

مقدمه: سطح بالاي خودآگاهي همراه با هوش هيجاني، پرستاران را قادر مي سازد تا اعتماد به نفس بيشتري داشته باشند و ضمن ارايه مراقبت هاي بهينه تر، از احترام بيشتري در قبال بيماران خود برخوردار شوند. اين مطالعه با هدف تعيين رابطه بين سلامتي عمومي و هوش هيجاني پرستاران شاغل در بيمارستان هاي استان ايلام انجام شد. مواد و روش : اين پژوهش يك مطالعه مقطعي بود كه در سال 1393 به روش سر شماري در كل پرستاران شاغل (335 پرستار) در 12 مركز درماني و بيمارستان هاي واقع در استان ايلام انجام شد. از پرسشنامه استاندارد هوش هيجاني و سلامت عمومي (GHQ-28) جهت جمع اوري اطلاعات استفاده شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون هاي تي تست، تحليل واريانس يك طرفه و آزمون همبستگي پيرسون تحليل شدند. يافته ها: ميانگين سن پرستاران در اين مطالعه 8/16±48/34 سال برآورد گرديد. همچنين ميانگين نمره سلامت عمومي43/5±53/32 بود كه نشان دهنده وضعيت تا حدودي مطلوب سلامت عمومي در پرستاران است و ميانگين هوش هيجاني 17/14±28/90 به دست آمد كه وضعيت مطلوب آنها را از لحاظ هوش هيجاني نشان مي داد. بين سلامت عمومي و هوش هيجاني پرستاران ارتباط معني دار آماري مشاهده شد(01/0،P=40/0-r=). همچنين ارتباط سلامت عمومي پرستاران با متغيرهاي جنسيت (03/0P=)، سن (01/0P=)، وضعيت تاهل (02/0P=) و ابعاد هوش هيجاني(05/0P≤) معني دار بود. بحث و نتيجه گيري: در اين مطالعه بين سلامت عمومي پرستاران با هوش هيجاني رابطه وجود داشت. بهبود عوامل موثر بر هوش هيجاني در پرستاران مانند تدوين برنامه هايي براي آموزش مولفه هاي هوش هيجاني و بسترسازي لازم براي ارتقاي هوش هيجاني در پرستاران مي تواند بر سلامت عمومي آنها اثر مستقيم داشته باشد.