آناليز حساسيت بر روي عوامل تاثيرگذار در ميزان نشست زمين حين عمليات لوله راني به روش ميكروتونلينگ

جابه‌جايي‌هاي ناشي از حفاري در عمق زمين به عوامل زيادي، از جمله: وضعيت زمين‌شناسي، وضعيت آب‌هاي زيرزميني، هندسه و عمق حفاري، روش حفاري، كيفيت و مديريت ساخت وابسته است. آگاهي از ميزان تأثير هر كدام از پارامترهاي تأثيرگذار مي‌تواند باعث انجام اقدامات پيش‌گيرانه به منظور جلوگيري از ايجاد صدمه به ساختارهاي سطحي و يا كاهش آن شود. هدف از انجام مطالعه‌ي حاضر، مقايسه‌ي تغيير شكل‌هاي واقعي رخداده در سطح زمين حاصل از رفتارسنجي با مقادير تحليل عددي و بررسي تأثير پارامترهاي مختلف در ميزان نشست خاك است. نتايج حاصل از آناليز حساسيت نشان مي‌دهد براي يك نسبت ثابت از ارتفاع خاك روي لوله به قطر لوله، با افزايش زاويه‌ي اصطكاك و افزايش عمق استقرار لوله علاوه بر كاهش مقدار نشست، شيب تغييرات نشست نيز كاهش مي‌يابد. شكل كلي نمودارها نشان مي‌دهد در حالت كلي با ثابت نگه داشتن ضخامت لايه‌ي خاكي، با افزايش قطر لوله، ميزان نشست افزايش مي‌يابد و زياد شدن زاويه‌ي اصطكاك نيز به افزايش مذكور كمك مي‌كند. همچنين هر چه نسبت ارتفاع لايه‌ي خاكي به قطر لوله، عدد كمتري باشد، مقادير نشست بزرگ‌تري به‌دست مي‌آيد.