بررسي اثرات رواني- اجتماعي درمان‌هاي ارتوگناتيك و جراحي فك در بيماران كانديداي جراحي فك و صورت

مقدمه: هدف از درمان‌هاي ارتوسرجي، نه تنها شامل درمان اجزاي عملكردي و بهبود زيبايي ناهنجاري‌هاي فكي- دنداني است، بلكه توجه به عوامل رواني بيمار نيز مي‌باشد. هدف از اين مطالعه، بررسي تعيين اثرات رواني- اجتماعي درمان‌هاي ارتودنسي و جراحي فك در بيماران كانديداي جراحي فك و صورت بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي، تعداد 27 بيمار متقاضي جراحي ارتوگناتيك انتخاب شدند كه وضعيت رواني- اجتماعي آن‌ها با پرسش‌نامه‌ي شخصيت‌سنج MMPI (Minnesota multiphasic personality inventory) يك ماه قبل از عمل جراحي و دو ماه بعد از آن، مورد بررسي قرار گرفت و نتايج با 30 دانشجوي دندان‌پزشكي داراي اكلوژن كلاس I كه از نظر سن و جنس تقريباً مشابه بودند، به عنوان گروه شاهد مقايسه شدند. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از آزمون‌هاي تي زوجي، تي مستقل و كاي‌اسكوئر انجام شد (05/0 = α). يافته‌ها: نمره‌ي اسكيزوفرني، ضعف رواني، پارانويا و افسردگي در گروه بيماران قبل از جراحي، به طور معني‌داري بيشتر از گروه شاهد بود (05/0 p value)، اما ساير نيمرخ‌هاي رواني- اجتماعي بين گروه شاهد و گروه آزمون، اختلاف معني‌دار نداشت. ميانگين نمره‌ي افسردگي بعد از عمل، به طور معني‌داري بيشتر از گروه شاهد بود (04/0 = p value)، اما ساير نيمرخ‌هاي رواني، اختلاف معني‌داري نداشتند. ميانگين نمره‌ي اسكيزوفرني و ضعف رواني بعد از عمل نسبت به قبل از عمل، به طور معني‌داري كاهش يافته بود (04/0 = p value) ولي در مورد ساير جنبه‌هاي رواني، تفاوت معني‌دار نبود. نتيجه‌گيري: ناهنجاري‌هاي فكي- صورتي، مي‌تواند سبب ايجاد برخي از اختلالات رواني- اجتماعي در بيماران گردند و جراحي ارتوگناتيك، ممكن است كمك به كاهش برخي از اين اختلالات كند.