بررسي عناصر داستاني در افشين و بودلف

Elements of fiction in Afshin and Bodelaf

تاريخ بيهقي، يكي از آفرينش ­هاي كم نظير ادب فارسي است كه قلم توانايِ ابوالفضل بيهقي، به آن بافت داستاني بخشيده است. بيهقي، فضايِ رويدادهاي تاريخي را باز مي‌گذارد و با استفاده از عناصري چون شخصيت‌پردازي، گفتگو، زاويه ديدِ مناسب، بررسي جزييات، توصيف كسان و چيزها و ... نه تنها خوانندگان را به آن فضا نزديك مي‌گرداند؛ بلكه ارتباطي صميمانه، نيز، با خوانندگان برقرار مي­كند. اين مقاله سرِ آن دارد كه با بررسي عناصر داستان، در حكايت افشين و بودلف، هنر داستان پردازيِ بيهقي را بررسي نمايد و نشان دهد كه آيا بيهقي، داستان پردازي كرده و يا فقط به عناصر داستان نزديك شده است؟ براي رسيدن به اين مهم، عناصر موجود در حكايت افشين و بودلف را، با نظريه­ هاي ادبيات داستاني، مقايسه مي­نماييم

In Iranian literature, Abol-Fazl Bayhaqi’s Tarikh-e Bayhaqi is a unique masterpiece which has a narrative structure. Bayhaqi opens a window to the historical events, and uses such elements of fiction as characterization, dialogue, point of view, plot details and description to make the readers involved and familiar with the setting and atmosphere. He, by so doing, establishes a close relation with his readers. This article is to study Bayhaqi’s art of story-telling through investigating the elements of fiction in the story of “Afshin and Bodelaf” in order to find out whether he had been to narrate stories or applying those elements of fiction in his work had been unintentional. To achieve the answer for that question, all the elements in “Afshin and Bodelaf” are compared to the theories of fiction.