بررسي آثار پروژه‌هاي ملي سدسازي بر توسعه پايدار منطقه‌اي، مطالعه موردي: سد كارون 3، شهرستان ايذه، خوزستان

اجراي پروژه‌هاي بزرگ سدسازي مي‌تواند بر توسعه مناطق جغرافيايي، آثار عميقي بگذارد كه الزاماً مثبت نيستند. از اين‌رو، توجه به اين مسئله براي كاهش آثار منفي پروژه‌هاي بزرگ سدسازي و در نظر گرفتن آنها در ارزيابي فايده‌ها و هزينه‌ها، براي سياست‌گذاري و برنامه‌ريزي‌هاي بخش آب ضروري است. هدف اين پژوهش، سنجش آثار سد كارون 3، بر محيط‌ زيست، جامعه، اقتصاد و كالبد شهرستان ايذه است. اين پژوهش، از نوع توصيفي ـ تحليلي است. قلمرو پژوهش، شهرستان ايذه در استان خوزستان است. جامعه آماري را متخصصان، كارشناسان و افراد آگاه در حوزه توسعه منطقه‌ايِ ساكن در شهرستان ايذه، تشكيل مي‌دهند و براي سنجش آثار، روش پرسشگري محقق ساخته، استفاده شده است. حجم نمونه با استفاده از روش كوكران 375 نفر محاسبه شده و پرسشگري به روش تصادفي در دسترس انجام شده است. از آمار مركزي، آزمون دوجمله‌اي براي شرح، تحليل و تعيين ميزان تأثيرگذاري و رابطه همبستگي بين متغير مستقل با متغيرهاي وابسته استفاده شده است. يافته‌ها نشان مي‌دهند كه اجراي سد كارون 3 بر مؤلفه محيط ‏زيستي، اجتماعي و اقتصادي، به ترتيب با مقدار 0/77، 0/63 و 0/56همبستگي، آثار منفي برجاي گذاشته است. ليكن، آثار سدسازي بر مؤلفه كالبدي با مقدار 0/15، كم بوده است.