شرح احوال و اصول فكرى ابوعلي دقاق

Abou-Ali Daqaq: His Life and Thoughts

ابوعلي دقاق از صوفيان بلند آواز هي قرن چهارم هجري در نيشابور، استاد و پدر زن ابوالقاسم قشيري بود و گرچه قشيري در رساله ي خود به شرح احوال و زندگاني وي اشاره نكرده ولي اين كتاب سرشار از سخنان اوست. ابوعلي دقاق پس از گذراندن مقدمات علوم براي فرا گرفتن فقه و حديث به مرو نزد استادان بزرگي رفت و پس از دستيابي به علوم مرسوم زمان خود و به كار بستن آنها، به طريق تصوف روي آورده و به ابوالقاسم نصرآبادي دست ارادت داده است. وي پيري بود كه اندوه و قبض بر حالش غالب بود و به همين سبب نه علوم ظاهري و زهد او را سيراب مي كرد و نه احوال و ارادات و روش خانقاه، همواره به دنبال فزوني حال بود و دلي سوخته ي فراق و شوق و محبت داشت.به خوش سخنى و گرمي گفتار معروف بوده ولي اثري از وي در دست نيست. گفته شده در آخر عمر دردمند و بيمار شد و گفتار وي در واپسين روزهاي حيات چنان شد كه كسانش آنها را فهم نم يكردند و طاقت نم يداشتند. ابوعلي دقاق در ذ يالحجه ي سال 405 در نيشابور بدرود حيات گفت و او را در مدرسه ي خودش كه در سمت قبله كهن دز بود دفن كردند.