داستان پليسي – معمايي در برنامه فلسفه براي كودكان

بدون عنوان

استان به عنوان آغازگر در برنامه درسي فبك، مورد اتفاق نظر همه صاحبنظران در اين زمينه است. اما درباره ويژگي‌هاي داستان مورد استفاده در كلاس فلسفه براي كودكان، ديدگاه‌هاي مختلفي وجود دارد. اين ويژگي‌ها بعضي از متفكران مانند ليپمن را بر آن داشته كه خود نسبت به تأليف داستان‌هاي مناسب اقدام كنند. اما بعضي ديگر معتقدند مي­توان از قصه­هاي تأمل‌برانگيز موجود در فرهنگ­هاي مختلف نيز بهره برد. در اين مقاله تلاش شده با استناد به نظرات ليپمن و همكاران وي، اين فرض اثبات شود كه داستان‌هاي پليسي-معمايي علاوه بر جذابيت، به­ واسطه ظرفيتي كه در آموزش منطق و مهارت­هاي ذهني-‌تحليلي و مفاهيم فلسفي دارند، به ويژه در فلسفه اخلاق و فلسفه علوم اجتماعي؛ مي­توانند به عنوان منبع تازه­اي از داستان‌هاي فبك، مورد استفاده قرار گيرند. فرض بر اين است كه اين داستان‌ها با اهداف همه رويكردها در اين برنامه همسويي دارند. در پايان داستاني به عنوان نمونه تحليل شده است.

no Abstract