اثر نامتقارن تكانه‌هاي سياست مالي بر اقتصاد ايران: الگوي DSGE با تقريب مرتبه دوم

هدف اين مقاله، بررسي اثر غيرخطي متغير سياست­هاي مالي بر متغيرهاي كلان اقتصادي است. ازاين‌رو، تأثير تكانه­هاي مالي برابر، اما با علامت متفاوت، بر متغيرهاي توليدي كلان اقتصادي مدنظر بوده و اثرات نامتقارن آن سياست­ها با تأكيد بر مخارج دولت مورد بررسي قرار گرفته­ است. براي اين منظور از مدل تعادل عمومي تصادفي پويا متناسب با اقتصاد ايران، طي دوره زماني 1369:1 تا 1393:4 استفاده شده ­است. ضمن بيان مباني نظري اثرات نامتقارن تكانه­هاي مالي بر متغيرهاي كلان اقتصادي، به دو دسته مطالعه اشاره مي­شود؛ دسته نخست، بر ويژگي­هاي متفاوت محرك مالي متمركز شده كه برمبناي آنها وجود اثرات غيرخطي يك ويژگي بارز محرك مالي در كشورهاي صنعتي و در‌حال‌توسعه است. دسته ديگر، به اثبات اثرات متفاوت مخارج دولت در مواقع تعديل­هاي مالي مرسوم و بعضاً گسترده مي‌پردازند و بر انتظارت مربوط به تعديل مالي براي ثبات بدهي تأكيد دارند. نتايج حاصل از تحقيق نشان مي­دهد كه تكانه­هاي مثبت و منفي مخارج دولت داراي اثرات نامتقارن بر متغيرهاي كلان اقتصادي هستند. تكانه­ منفي مخارج دولت، بر مصرف، سرمايه­گذاري و توليد بخش خصوصي و همچنين توليد كل داراي اثر كاهنده، به ميزاني شديدتر، پايدارتر و بزرگ‌تر، نسبت به تكانه مثبت مخارج دولت بوده كه داراي اثر فزاينده، اما كوچك­تر و موقتي است.