تاثير روند بيماري‌زايي حاد و تحت حاد لاكتوكوكوزيس بر فاكتورهاي خوني و برخي فاكتورهاي ايمني ذاتي در بچه ماهيان قزل‌آلاي رنگين كمان

دف اين مطالعه ارزيابي علائم بيماري، تغيير فاكتورهاي خون­شناسي و برخي از فاكتورهاي ايمني ذاتي در عفونت لاكتوكوكوس گارويه در ماهي قزل­آلاي رنگين­كمان (Oncorhynchus mykiss) است. تعداد 270 قطعه ماهي­در 3 گروه شامل عفونت حاد لاكتوكوكوس گارويه، عفونت مزمن لاكتوكوكوس گارويه و يك گروه كنترل بدون آلودگي تقسيم بندي شدند. گروه عفونت حاد با 80 دصد ميزان LD50 و گروه مزمن با 40 درصد ميزان LD50 به صورت تزريق داخل صفاقي در يك نوبت آلوده شدند. در روزهاي 0، 1، 3، 14 و 21 بعد از تزريق، نمونه خون و بافت (مغز، كليه قدامي و طحال) از هر گروه (هر مرحله 6 ماهي) اخذ گرديد. در بررسي باليني، بي حالي، اگزوفتالمي و آسيت و تلفات بالا در گروه غلظت بالا به صورت واضحتري مشاهده شد. فعاليت لايزوزيم سرم و مايلوپرواكسيداز در گروه­هاي تيمار در مقايسه با گروه كنترل به شكل معني­داري افزايش يافته بود (05 /0