مطالعه تطبيقي ارتباط امر والاي كانت با نقاشي هاي مرتبط با تصاوير حضرت مريم و مسيح در دوران بيزانس و گوتيك

يكي از مباحث ارزنده اي كه در فلسفه كانت به آن پرداخته شده، امر «والا در نقد قوه حكم» است. به زعم كانت والا بر تصورات نامحدود و نامتناهي چون زمان، مرگ، فضا و عالم روحاني اشاره دارد، والا اشاره بر عظمتي داردكه برتر از هر مقايسه اي و ماوراي هر قياسي است. اين عظمت شگفت انگيز مي تواند قابل اطلاق بر عملي اخلاقي، عظمت انديشه اي ناب و يا اشاره بر عظمت اعيان طبيعي مانند طوفاني سهمگين يا اقيانوسي بي كران و حتي عظمت اثري هنري باشد. پژوهش مبتني بر روش توصيفي _ تحليلي با استدلال استقرايي بوده و شيوه جمع آوري اطلاعات كتابخانه اي است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه بهترين نمونه امروالا را مي توان هنر مذهبي كليسا دانست كه والايي را به بهترين شكل به ظهور مي رساند و نقاشي دوره گوتيك در مقايسه با نقاشي دوران بيزانس، نمونه اي از اين هنر است كه جايگاه ذهني امر والاي كانت به وضوح در آن ديده مي شود.