بررسي تطبيقي اوصاف الهي از منظر «التوحيد» شيخ‌صدوق و ملاصدرا

اين مقاله اوصاف الهي را از منظر شيخ صدوق با مراجعه به كتاب «التوحيد» ايشان و صدرالمتألهين مورد بررسي قرار داده است. شيخ صدوق و ملاصدرا از جمله متفكراني هستند كه با رويكردهاي متفاوتي به بحث اوصاف الهي به صورت گسترده، پرداخته‌اند. شيخ صدوق، رواياتي را كه در مورد اوصاف الهي از معصومين مطرح شده است، در كتاب «التوحيد» گردآوري و متناسب با نظام فكري خود، گزينش نموده است. ملاصدرا نيز بر اساس مباني فلسفي خود كه متناسب با قرآن و روايات است، مبحث اوصاف الهي را مطرح و ارائه نموده است. اساس بحث اوصاف الهي در نظريات شيخ صدوق و حكمت صدرايي، بر پايه‌ توحيد و عينيت ذات و صفات، مبتني شده است. به اين ترتيب، اين دو ديدگاه، اوصاف كمالي ذاتي مانند: علم، اراده‌و قدرت را عين ذات الهي دانسته‌اند و هر آنچه را كه با ذات حق تعالي، ناسازگار است از ساحت مقدسش مبرّا نموده‌اند. بنابراين با بررسي تطبيقي و نشان دادن نزديكي نكات مطرح شده در روايات معصومين و ديدگاه‌هاي مؤسس حكمت متعاليه كه در اصل، تشريح سخنان معصومين در قالب نظام فلسفي خود است و همچنين با صرف نظر از اختلاف ديدگاه‌هاي شيخ صدوق و ملاصدرا، تبييني جامع از اوصاف الهي ارائه شده است.