جانبخشي به طبيعت در آثار سلطان محمد

سلطان محمد يكي از بزرگ ترين نگارگران اوايل دوره صفوي بوده كه توانسته آثارش را با تجاربي كه در مكتب هنري تركمانان داشته، به خوبي با مكتب هنري هرات درآميزد و آثار بي بديلي را در قالب مكتب دوم تبريز ارايه نمايد. وي در دوران هنري خود، نوآوري هاي بسياري در حوزه نگارگري داشته كه هنرمندان همدوره خودش و دوره هاي بعدي و حتي بسياري از هنرمندان دوره معاصر از آن تاثير گرفته اند. از جمله اين نو آوري ها مي توان به جان بخشي طبيعت اشاره نمود. به خصوص در ساخت و ساز كوه و سنگ به صورت هاي انساني و حيواني به تبحر خاصي رسيده است. حال سوال اصلي اين است كه چه ارتباطي بين جان بخشي طبيعت و نقوش صخره نگاري با نگاره ها در آثار سلطان محمد مي تواند داشته باشد. هدف اصلي پژوهش پي بردن به مفاهيم جان بخشي طبيعت در دل صخره ها و كوه هاي نگارگري ها است كه براي رسيدن به پاسخ سوال و هدف اصلي روش توصيفيتحليلي مناسب است. با بررسي نگاره هايي كه سلطان محمد از طبيعت كاركرده مي توان گفت كه جان بخشي به طبيعت و ساختن كوه و سنگ به اشكال انساني و يا حيواني با موضوعات نگارگري ارتباط مستقيمي دارد كه برگرفته از آموزه هاي عرفان اسلامي است.