بررسي عملكرد مدل پنج‌عاملي فاما و فرنچ با استفاده از آزمون GRS

مدل پنج عاملي فاما و فرنچ (2015) پاسخ به ناهمساني‌هايي است كه در آزمون‌هاي تجربي مدل سه عاملي فاما و فرنچ (1993) مشاهده شد. مدل پنج عاملي، دو عامل سودآوري و سرمايه‌گذاري را به مدل سه عاملي اضافه مي‌كند. اين تحقيق به‌دنبال ارزيابي عملكرد مدل پنج عاملي فاما و فرنچ در بورس اوراق بهادار تهران است. بدين‌منظور از آزمون GRS براي ارزيابي مدل پنج عاملي در مقايسه با عوامل قبلي (بازار، اندازه و ارزش) استفاده شده ‌است. اين آزمون عمدتاً مبتني بر تحليل عرض از مبدأ تخمين رگرسيون‌هاست. تخمين‌هاي انجام‌شده با استفاده از الگوهاي سه‌گانه تشكيل پرتفوي و اندازه‌گيري عوامل مورد مطالعه بر اساس الگوهاي متفاوت صورت گرفته است. نتيجۀ تحقيق حاضر نشان مي‌دهد با كنترل عوامل سودآوري و سرمايه‌گذاري، كماكان مدل سه عاملي مدل مناسبي براي توضيح بازده مازاد پرتفوي‌هاي مطالعه شده است. همچنين بر اساس نتايج به‎دست آمده، دو عامل اضافه شده به مدل، كارايي مدل را افزايش نمي‌دهد.