مدل سازي استراتژيك مبارزه با فساد در صنعت نفت ايران: كاربردي از رويكرد پويايي سيستم

صنعت نفت مهم­ترين منبع درآمد دولت و قلّه فرماندهي در اقتصاد است و به دليل اهميّت راهبردي، حجم معاملات، رانت­هاي اقتصادي، تمركز جريان درآمدها، پيچيدگي و انحصار طبيعي در مقابل فساد بسيار آسيب­پذير مي­باشد. در اين پژوهش به مدل­سازي و شبيه­ سازي استراتژيك مسئله فساد نظام صنعت نفت با­ هدف سياستگذاري مبارزه با فساد در افق بيست ساله، پرداخته شده است. بدين­منظور، با استفاده از رويكرد پويايي سيستم­، متغيرهاي پيچيدگي مسئله فساد نظام صنعت نفت، مطابق با نظريه نظام­هاي پارسونز به صورت علّي در قالب حلقه ­هاي بازخوردي شناسايي شدند. پس از شبيه ­سازي اوليه مدل با توجه به وضعيت موجود، به توسعه استراتژي و سياستگذاري مبارزه با فساد در قالب سه استراتژي كاهش فرصت­ فساد نظام صنعت نفت، كاهش تقاضاي فساد نظام صنعت نفت و افزايش ظرفيت مبارزه با فساد و نيز استراتژي­هاي تركيبي پرداخته شد. در نتيجه شبيه ­سازي راه­كارهاي پيشنهادي، تركيبي از سه استراتژي به عنوان بهترين راهكار ارائه گرديد.