الگوي راهبردي جاذبه توانباره صادراتي ايران در گروه D8

هدف اين تحقيق شناخت الگوي راهبردي جاذبه توانباره صادراتي ايران در آن است. تحقيق رويكرد اسنادي دارد كه مبتني بر پايگاه داده‌هاي بانك جهاني، صندوق بين‌المللي پول، سازمان تجارت جهاني و انكتاد است و از نوع تحقيقات پس رويدادي كه مبناي اقتصادسنجي است و بر پايه نظريه جاذبه، به داده‌هاي عيني واقعي كشورهاي مورد نظر مي‌پردازد. برازش الگوي راهبردي توانباره صادرات كالايي ايران با استفاده از مدل جاذبه صورت گرفته است. نتايج تحقيق حاكي از معنا‌دار بودن رابطه متغيرهاي درجه باز بودن اقتصاد، توليد ناخالص داخلي، ميزان واردات، اندازه جمعيت، متغير مشابهت، شاخص توسعه انساني، سهم نيروي كار در صنعت، عضويت در WOT و توليد سرانه با ميزان توانباره صادراتي ايران است و بي‌تأثير بودن سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، سهم پژوهش در توليد ناخالص داخلي، هزينه آموزش عمومي و فاصله ميان كشورهاي گروه D8 در اين همگرايي است.