ضريب همبستگي ارزيابي توانمندي مدل‌هاي تك عاملي و چندعاملي در پيش‌بيني بازده سهام شركت‌هاي بورس اوراق بهادار

بررسي رابطه ميان ريسك و بازده و شناسايي عوامل تأثيرگذار بر بازده، موضوعي است كه همواره مورد توجه پژوهشگران حوزه مالي بوده است. شارپ (۱۹۶۳م.) و لينتر (۱۹۶۵م.) از طريق مدل قيمت گذاري دارايي هاي سرمايه اي بيان نمودند كه بازده كل بازار، تنها عامل مؤثر بر بازده اوراق بهادار است. چن، رول و راس (۱۹۸۶م.) بيان كردند كه عوامل زيادي به غير از بِتا و عوامل شركتي بر بازده اوراق بهادار مؤثر هستند. اين پژوهش، رابطه توانمندي مدل هاي تك عاملي و چندعاملي را در پيش بيني بازده سهام شركت ها از طريق آزمون CAPM و مدل چندعاملي در قلمرو زماني ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۲ مورد بررسي قرار داده است. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه مدل تك عاملي، ۱۷ درصد و مدل چندعاملي، ۶۱ درصد از تغييرات بازده سهام را پيش بيني مي كنند و متغيرهاي قيمت نفت، نرخ سود بلندمدت بانكي، نرخ تورم و توليد ناخالص داخلي در پيش بيني بازده سهام نقشي ندارند.