تاثير مصرف مكمل جينسنگ بر شاخص هاي آزمايشگاهي آسيب عضلاني بوكسورهاي جوان بعد از فعاليت حاد هوازي

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير مكمّل سازي كوتاه مدت جينسنگ بر شاخص هاي آزمايشگاهي آسيب عضلاني بوكسورهاي جوان بعد از فعّاليت حاد هوازي وامانده ساز بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه ي نيمه تجربي، 20 بوكسور جوان پس از تكميل فرم هاي رضايت نامه به طور تصادفي در دو گروه مكمّل و دارونما قرار گرفتند. افراد گروه مكمّل، روزانه 2 گرم كپسول جينسنگ را به مدت هفت روز مصرف كردند و نمونه هاي گروه دارونما نيز به همين مقدار دكستروز دريافت كردند. همه ي آزمودني هاي دو گروه پس از هفت روز مكمّل سازي در يك آزمون هوازي وامانده ساز به فعّاليت پرداختند. نمونه هاي خون وريدي آزمودني ها در چهار مرحله ي پايه، روز هفتم بلافاصله قبل از فعّاليت ورزشي، بلافاصله بعد و 24 ساعت بعد از فعّاليت ورزشي جمع آوري شد. تجزيه وتحليل داده ها با استفاده از آزمون آماري آنووا با اندازه گيري هاي مكرر و در سطح معني داري (05/0 p) انجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه سطح آنزيم لاكتات دهيدروژناز در هر دو گروه مكمّل و دارونما در مرحله ي بلافاصله، در گروه مكمّل 371/58 و در گروه دارونما 389/01 (U/L) بود و 24 ساعت نيز در گروه مكمّل 371/58 و در گروه دارونما 397/46(U/L) بود كه بدين معني است كه بعد از فعّاليت هوازي به طور معني داري افزايش پيدا كرده است (0/05 p)؛ درحالي كه مصرف جينسنگ در گروه مكمّل باعث جلوگيري از افزايش سطوح كراتين كيناز در 24 ساعت بعد از فعّاليت ورزشي (255/37) در مقايسه با گروه دكستروز (323/59) شده است (0/012=p). نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي تحقيق حاضر به نظر مي رسد كه مكمّل سازي جينسنگ مي تواند باعث تعديل آسيب سلول عضلاني بعد از فعّاليت هاي هوازي وامانده ساز شود