نيمايوشيج در عرصة شعر نمايشي (بررسي نظريات و برخي از اشعار نيما در حوزة تلفيق شعر و نمايش)

بسياري از اشعار نيما الگويي روايي­-داستاني دارند و روايت داستاني بخش اعظم كارهاي او را در برمي­گيرد. اشعار محبس، خانوادة سرباز، سريويلي، مانلي و ... ساختاري داستاني دارند و از اين لحاظ به نمايش نيز شبيه هستند. شعر نمايشي حاصل تلفيق شعر و نمايش است كه يكي از نوآوري­ هاي شعر معاصر فارسي است. بررسي نظريات نيما نشان مي­دهد كه او همواره بر نمايشي بودن و استفاده از زبان محاوره و ديالوگ در شعر تاكيد كرده است. شايد به جرات بتوان گفت كه اكثر نظريات نيما بر عناصر داستاني و نمايش استوار است تا شعر، به گونه اي كه از طيف وسيعي از داستان سرايان و نمايشنامه نويسان نام برده است. از همين روي، برخي از اشعار نيما از لحاظ ساختار و عناصري كه در آن به كار رفته بسيار به نمايش نزديك است. شعر مرغ آمين و پادشاه فتح از مهمترين اين قبيل اشعار است. در پژوهش حاضر برخي از وجوه نمايشي سه منظومة نيما (افسانه، محبس، مرغ آمين) بررسي و تحليل شده است.

this article has no abstract