رفتار كار آفريني در ميان اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي قزوين و عوامل ساختاري مؤثر برآن

زمينه و هدف: شرط لازم براي توسعه كار آفريني، بررسي و شناخت دقيق وضعيت موجود كار آفريني مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي رفتار كار آفريني اعضاي هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي قزوين و عوامل ساختاري مؤثر بر آن بود. روش پژوهش: مطالعه حاضر، مطالعه اي تحليلي بود كه به صورت مقطعي در سال 1397 در بين 270 هيأت علمي در 5 دانشكده دانشگاه علوم پزشكي قزوين به روش سرشماري و با استفاده از پرسشنامه استاندارد 3 بخشي شامل مشخصات جمعيت شناختي، رفتار كار آفريني و عوامل ساختاري انجام شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آنووا و مدل رگرسيون خطي در نرم افزار Stata 13 استفاده شد. يافته ها: ميانگين نمره گزارش شده در بين 204 نفر اعضاي هيأت علمي براي رفتار كار آفريني و عناصر ساختاري در ميان اعضاي هيأت علمي به ترتيب 0/55 ±3/76 و 0/89 ±2/51 بود كه نشان از وضعيت هاي مطلوب و متوسط براي كار آفريني و عناصر ساختاري مي باشد. دانشكده پزشكي داراي نمره بالاتر بود و با افزايش سن و كاهش سطح تحصيلات رفتار كارآفريني افزايش مي يابد (P 0/05). در مدل نهايي، استراتژي سازماني تأثير معني داري بر رفتار كارآفريني نشان داد (P 0/05). نتيجه گيري: با توجه به تأثير عوامل ساختاري بر رفتار كار آفريني اعضاي هيأت علمي، نياز به توسعه زير ساخت هاي مذكور از جمله استراتژي هاي سازماني در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالي كشور به منظور تسهيل توسعه رفتار كار آفريني در بين اعضاي دانشگاهي به شدت احساس مي شود.