تأثيرات وجوه بصري و مفهومي آينه‌‌كاري حرم حضرت شاهچراغ بر آثار هنري معاصر (مطالعة موردي آثار منير فرمانفرماييان)

در معماري ايراني ـ اسلامي، بهره­ گيري از هنر آينه­ كاري به عنوان نوعي ديوارنگاري­ مبتني بر جلوه‌هاي نور، داراي اعتبار ساختاري و معنايي خاصي است كه آن را از ساير انواع ديوارنگاري متمايز مي­گرداند. بارگاه حضرت احمدبن­موس ملقب به شاهچراغ، بنابر قرينة معنايي نام و كنيه ­اش، يكي از بزرگ­ترين بناهايي است كه از آينه ­كاري در انحاء گوناگون بهره برده است. از آن­جا كه شناخت بنيادين مصاديق هنر سنتي مي­تواند خلأ هويتي هنر معاصر را تا اندازه­اي مرتفع سازد، مطالعات تطبيقي اين دو حوزه را مي­توان از ضروريات پژوهش­هاي معاصر برشمرد. منير فرمانفرماييان يكي از شخصيت­هاي شاخص هنر معاصر ايران در عرصة بين ­المللي، داراي جايگاهي منحصر به فرد است. مطالعات نشان مي­دهند كه هنرمند در آثارش، از ويژگي­هاي معنايي و صوري آينه­كاري حرم حضرت شاهچراغ ملهم گرديده است. تحقيق حاضر، به روش توصيفي­ ­ـ تحليلي، جمع ­آوري اطلاعات به صورت كتابخانه ­اي و ميداني، و تجزيه و تحليل داده­ها به شيوة استقرايي است. يافته ­هاي پژوهش نشان مي­دهند كه در زمينة صوري، برخي از نقوش اصلي در آينه‌كاري حرم حضرت شاهچراغ مانند گره، مقرنس، قاب­بندي و نقشينه، در آثار فرمانفرماييان نيز ملحوظ شده است. در زمينة معنايي، ويژگي­هاي مشتركي هم­چون: تجزية فرم، القاي حركت، هم­زماني بصري و بازنمود واقعيت كه از بنيادي­ترين دغدغه­ هاي هنر مدرن به حساب مي­آيد در هر دو ساحت هنري مورد مطالعه، با اهداف صوري و معنايي مشابه ظهور يافته ­اند.