اثربخشي آموزش تاب‌آوري در كاهش افسردگي و اضطراب زنان آسيب ديده نگهداري شده در بهزيستي شهرستان تبريز

برخي از افراد در شرايط خاص زندگي بيشتر در معرض صدمه و آسيب قرار دارند كه مهمترين اين افراد، زنان آسيب ديده در مراكز بهزيستي هستند. هدف پژوهش حاضر اثربخشي آموزش تاب­آوري در كاهش افسردگي و اضطراب زنان آسيب ديده نگهداري شده در بهزيستي بود. طرح پژوهش نيمه آزمايشي و از نوع طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل است. جامعه آماري اين پژوهش كليه زنان آسيب ديده نگهداري شده در بهزيستي شهرستان تبريز در سال 1398 بودند. نمونه آماري پژوهش شامل 30 زن بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله­ اي انتخاب شده و به صورت تصادفي در دو گروه مداخله و كنترل (15 نفر براي هر گروه) قرار گرفتند. گروه آزمايش در معرض آموزش تاب­آوري قرار گرفت و براي گروه كنترل آموزشي ارائه نگرديد. براي جمع­آوري داده ­ها از پرسشنامه ­هاي اضطراب بك و كلارك و افسردگي بك استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ­ها با روش آماري تحليل كوواريانس انجام گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش تاب­آوري سطح افسردگي و بر ميزان اضطراب زنان آسيب ديده نگهداري شده در بهزيستي تأثير دارد و باعث كاهش اضطراب و افسردگي در زنان مي­شود. بنابراين توجه به آموزش تاب­ آوري نقش مهمي در كاهش مشكلات روان­شناختي زنان دارد.

this article has no abstract