اثربخشي آموزش خودشفابخشي بر سرمايه‌هاي روان‌شناختي، تحمل پريشاني و سردرد همسران معتادان

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي خودشفابخشي بر سرمايه‌هاي روان‌شناختي، تحمل پريشاني، و سردرد همسران معتادان بود. روش: اين پژوهش يك مطالعه نيمه‌آزمايشي دو گروهي (آزمايش و گواه) سه مرحله‌اي (پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري) مي‌باشد. جامعه آماري عبارت بود از: زنان داراي همسر معتاد به مواد افيوني و صنعتي عضو انجمن خانواده‌هاي معتادان شهرستان اصفهان در نيمه اول سال 1398. تعداد 30 نفر داوطلب به صورت دردسترس مبتني بر ملاك‌هاي ورود و خروج انتخاب و به ‌‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و گواه (15 نفر) قرار گرفتند. گروه نمونه به آزمون‌هاي سرمايه‌هاي روان‌شناختي لوتانز (2007)، تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (2005) و سنجش علائم سردرد نجاريان (1374) پاسخ دادند. بسته آموزشي خودشفابخشي لطيفي، مروي و لويد (1397) طي 12 جلسه (به صورت هفته‌اي يك جلسه 90 دقيقه‌اي) به گروه آزمايش آموزش داده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد آموزش خودشفابخشي بر سرمايه‌هاي روان‌شناختي، تحمل پريشاني و سردرد همسران معتادان اثربخشي داشته است (0/05 p) و اين نتايج طي گذر زمان نيز ثبات داشته اند. نتيجه‌گيري: مي‌توان روش خودشفابخشي را به عنوان يكي از رويكردهاي جديد جهت افزايش سلامت جسماني و روان شناختي خانواده‌هاي معتادين در مراكز درماني به كار برد.