ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ ﺑﺮ ﻓﻘﺮ ﺷﻬﺮي در اﺳﺘﺎن ﮐﺮدﺳﺘﺎن

اصولاً افزايش رفاه اقتصادي مردم و كاهش فقر يكي از اهداف اصلي برنامه­هاي توسعه اقتصادي در هركشور محسوب مي­گردد. يكي از راه­هاي سنجش فقر، از طريق شاخص­هاي اقتصادي است. هدف اين نوشتار در پاسخ به اين سوال انجام گرفته است كه روند تغييرات خط فقر و شدت فقر در مناطق شهري استان كردستان طي دوره (90-1387) چگونه بوده است؟ اين مطالعه تحليلي با استناد به داده­هاي مركز آمار ايران و قيمت سبد غذايي كه از طريق بانك مركزي بدست آمده طي دوره 4 ساله (90-1387) براساس چهار روش: خط فقر نسبي، مطلق غذايي، ارشانسكي و ضريب انگل فقر در مناطق شهري استان كردستان مورد بررسي قرار گرفته است. يافته­ها نشان مي­دهد روند تورم صعودي بوده و به طور متوسط 6/9درصد رشد داشته و همچنين هزينه تامين سبد استاندارد غذايي طي دوره مذكور حدود32 درصد افزايش داشته است. نتايج تحقيق نشان مي­دهد خطفقر نسبي ماهيانهشهريبه روش ميانگين رشدي معادل 35/3درصد داشته، شدت فقر نسبي معادل 20/5درصد، خط فقر مطلق ماهيانه به روش ميانگين 18 درصد افزايش داشته است.