مقايسه اضطراب اجتماعي، خود كارآمدي و سرسختي روانشناختي دانش آموزان دوره دوم متوسطه با سطوح جرأت ورزي متفاوت

پژوهش حاضر با هدف مقايسه ميزان اضطراب اجتماعي، خودكارآمدي و سرسختي روان شناختي بين دانش آموزان دبيرستانهاي شهر مهاباد با سطوح جرأت ورزي بالا و پايين انجام شد. مطالعه حاضر از نوع علي– مقايسه اي بوده است. نمونه­ آماري اين پژوهش شامل 313 نفر از دانش آموزان دختر دبيرستانهاي متوسطه دوره دوم كه به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شده و به پرسشنامه‌ هايي متشكل از جرأت ورزي گمبريل و ريچي، ­سرسختي­ روان­شناختي لانگ و گولت (LGHS)، خود­­كارآمدي شرر و اضطراب اجتماعي كانورSPIN)) پاسخ دادند. داده ها با روش آماري تحليل واريانس چند متغير‌ي (MANOVA) و T گروه هاي مستقل تحليل گرديد. نتايج نشان داد بين دانش آموزان داراي جرات ورزي بالا و پايين از لحاظ ميزان خودكارآمدي، اضطراب اجتماعي و سرسختي روان شناختي تفاوت معنادار وجود دارد. بدين معنا كه آزمودني هاي داراي جرات ورزي بالا، خودكارآمدي و سرسختي روان شناختي بيشتري را نسبت به گروه داراي جرات ورزي پايين گزارش كردند و همچنين اضطراب اجتماعي كمتري را نسبت به گروه داراي جرأت ورزي پايين نشان دادند. براساس يافته ها مي توان نتيجه گرفت جرات ورزي نقشي تعيين كننده و اثرگذار بر ساير ويژگي ها و رفتارها دارد و سبب افزايش ميزان خودكارآمدي و سرسختي روان شناختي مي گردد؛ درحالي كه به موازات اين افزايش، اضطراب اجتماعي شخص را كاهش مي‌دهد.