تخمين دوز جذبي ناشي از راديوداروي MDP-99mTc در بيماران تحت اسكن استخوان

مقدمه: تخمين صحيح ميزان دوز جذبي راديوداروها در كاربردهاي تشخيصي و درماني در پزشكي هسته اي، به منظور ارزيابي سود و زيان رسيده به بيمار ضروري مي باشد. روش MIRD (Medical internal radiation dosimetry)، روشي معمول جهت تخمين دوز جذبي اندام ها از گسيل كننده هاي پرتوي داخلي است. هدف از انجام اين مطالعه، تخمين دوز جذبي اندام ها ناشي از راديوداروي (MDP-99mTc (99mTc-methylene diphosphonate در بيماران تحت اسكن استخوان بود. روش ها: اين مطالعه بر روي 22 بيمار كه به بخش پزشكي هسته اي بيمارستان شهيد چمران اصفهان جهت بررسي متاستاز استخواني مراجعه كرده بودند، انجام گرفت. پس از تزريق راديوداروي MDP-99mTc از بيماران در زمان هاي 10، 60، 90 و 180 دقيقه پس از تزريق راديودارو، اسكن گرفته شد. با استفاده از روش تلفيق نماها (به كارگيري روش تصحيح متداول حذف زمينه)، مقدار اكتيويته ي جذب شده در هر يك از اندام ها به دست آمد. سپس دوز جذبي آن ها با استفاده از روش MIRD محاسبه شد. يافته ها: ميزان دوز جذبي ناشي از تزريق راديوداروي MDP-99mTc براي استخوان، مثانه و كليه ها با استفاده از روش متداول حذف زمينه، به ترتيب برابر 04/ 0 ± 13/ 0، 01/ 0 ± 08/ 0 و 00/ 0 ± 02/ 0 راد بر ميلي كوري بود.نتيجه گيري: مقادير دوز به دست آمده از روش تصحيح متداول حذف زمينه، تطابق خوبي با مقادير استاندارد گزارش شده در گزارش 13 كميته ي MIRD دارد.