سبك‌هاي يادگيري دانش‌آموزان دوره متوسطه مناطق روستايي شهرستان كوهرنگ

شناخت سبك­ هاي يادگيري، در گزينش سبك تدريس مناسب، طراحي فضاي آموزشي و تدوين مواد و محتواي آموزشي و نظاير آن، از اهميت ويژه­اي برخوردار است. لذا، هدف پژوهش حاضر، بررسي سبك­هاي يادگيري دانش­آموزان دوره­ي متوسطه مناطق روستايي شهرستان كوهرنگ بود. اين تحقيق، از نوع توصيفي- پيمايشي بود. جامعه آماري پژوهش، دانش ­آموزان دوره متوسطه مناطق روستايي شهرستان كوهرنگ بودند (1437 دانش ­آموز) كه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان و روش نمونه­ گيري طبق ه­اي به صورت متناسب 305 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار تحقيق پرسش­نامه استاندارد سبك ­يادگيري كلب بود. براي تجزيه­ و تحليل داده­ ها از تحليل واريانس يك­ طرفه و آزمون خي دو استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه دانش­ آموزان مورد مطالعه به ترتيب داراي سبك ­هاي يادگيري واگرا(28 درصد)، انطباق­يابنده(26/9 درصد)، همگرا(24/59 درصد) و جذب كننده(20/32درصد) هستند. ديگر يافته­ هاي پژوهش نيز نشان داد كه ميانگين پيشرفت تحصيلي هر چهار گروه سبك يادگيري با هم تفاوت دارند به نحوي كه دانش­ آموزان با سبك يادگيري جذب كننده، پيشرفت تحصيلي بالاتري دارند و دانش­ آموزان با سبك يادگيري واگرا از پيشرفت تحصيلي كمتري برخوردار هستند. افزون بر آن، تفاوت معناداري بين دانش ­آموزان دختر و پسر از لحاظ سبك هاي يادگيري وجود دارد.

this article has no abstract