بررسي ارزش تشخيصي نشانگر آنتي‌مولرين هورمون در پيش‌گويي پاسخ به درمان نازايي مبتلايان به سندرم تخمدان پلي‌كيستيك

مقدمه: هدف از انجام اين مطالعه، بررسي ارزش تشخيصي نشانگر آنتي مولرين هورمون در پيش گويي پاسخ به درمان نازايي در بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك بود. روش ها: تعداد 80 نفر از بيماران مبتلا به سندرم تخمدان پلي كيستيك كه كانديداي درمان نازايي بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. در اين بيماران، ميزان Anti-mullerian hormone (AMH)، Follicle-stimulating hormone (FSH)، Luteinizing hormone (LH) و تستوسترون در روز سوم دوره ي قاعدگي اندازه گيري شد. سپس، بيماران تحت درمان با كلوميفن قرار گرفتند. در بيماراني كه به كلوميفن پاسخ دادند، Human menopausal gonadotropin (NMG) اضافه شد و در افرادي كه فوليكول 17 ميلي متري پيدا كردند، Human corionic gonadotropin (HCG) تجويز و 36 ساعت بعد توصيه به نزديكي شد. 14 روز پس از تزريق HCG، تيتراژ ?HCG اندازه گيري شد. در افرادي كه ?HCG مثبت داشتند، سونوگرافي واژينال 2 هفته بعد جهت مشاهده ي ساك حاملگي صورت گرفت. ارتباط بين سطح سرمي AMH و ميزان حاملگي ارزيابي شد. P 0.050 به عنوان سطح معني داري تشخيصي تلقي گرديد. يافته ها: نقطه ي برش نشانگر AMH با توجه به وجود يا عدم وجود بارداري 4.85 نانوگرم بر ميلي ليتر بود. اختلاف معني داري بين گروه باردار شده و باردار نشده از لحاظ سطح AMH مشاهده نشد (P-0.079). نتيجه گيري: سطح سرمي AMH پيش بيني كننده ي مناسبي براي نتيجه ي درمان با كلوميفن و گنادوتروپين در زنان مبتلا به Polycystic ovary syndrome (PCOS) نمي باشد.