بررسي عود پنوموتوراكس در مبتلايان به پنوموتوراكس خود به خودي تحت درمان با Slurry Tetracycline Pleurodesis

مقدمه: پنوموتوراكس خود به خودي بدون وجود عامل قابل پيش‌بيني به وجود مي‌آيد. اين حالت، منجر به تجمع هوا در فضاي پلور مي‌شود كه مي‌تواند تنگي نفس و در موارد شديد، مرگ و مير را به همراه داشته باشد. نكته‌ي مهم در درمان اين بيماري، جلوگيري از عود پنوموتوراكس است. روش‌ها: اين مطالعه‌ از نوع سرشماري، توصيفي- تحليلي و گذشته‌نگر بود كه بر روي بيماران مبتلا به Spontaneous pneumothorax تحت درمان با Pleurodesis با استفاده از Chest tube و محلول كپسول تتراسيكلين در اصفهان بين سال‌هاي 95-1392 انجام شد. پس از تكميل درمان، بيمار از لحاظ علايم تنگي نفس بررسي شد و در صورت عكس قفسه‌ي سينه‌ي طبيعي و باز شدن ريه‌ها، Chest tube بيمار خارج و بيمار مرخص گرديد. اطلاعات دموگرافيك و عوارض نيز بررسي شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي (آزمون 2^χ) تحليل گرديد. 0/050 P به عنوان سطح معني‌داري در نظر گرفته شد. يافته‌ها: از ميان 108بيمار، 6 بيمار (5/5 درصد)، دچار عود پنوموتوراكس در طي يك سال پس از درمان شدند. 48 بيمار سابقه‌ي مصرف سيگار داشتند كه ارتباطي با عود پنوموتوراكس نداشت (0/050 P). درد قفسه‌ي سينه پس از خروج لوله در 38 بيمار (35/1 درصد) گزارش گرديد؛ همچنين، 8 بيمار (7/4 درصد) دماي بيشتر از 38 درجه‌ي سانتي‌گراد (تب) داشتند. نتيجه‌گيري: درمان پنوموتوراكس خود به خودي با استفاده از كپسول تتراسيكلين با عارضه‌ي كمتر و ميزان عود كمتر نسبت به روش‌هاي مشابه همراه بوده است.