بررسي فراواني ژن‌هاي مقاومت به آمينوگليكوزيدها در ايزوله‌هاي Acinetobacter baumannii جدا شده از بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه

مقدمه: Acinetobacter، باكتري فرصت‌طلب و از عوامل ايجاد كننده‌ي عفونت‌هاي بيمارستاني است كه داراي مقاومت آنتي‌بيوتيكي بالايي مي‌باشد. اين مطالعه، با هدف تعيين الگوهاي مقاومت آنتي‌بيوتيكي و فراواني ژن‌هاي aphA6 و aadB در Acinetobacter baumannii جدا شده از بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه (ICU يا Intensive care unit) انجام گرفت.روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي مقطعي، 58 ايزوله‌ي Acinetobacter baumannii از بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه‌ي بيمارستان امام رضاي (ع) كرمانشاه جمع‌آوري و با استفاده از روش‌هاي باكتري‌شناسي اختصاصي شناسايي شدند. براي شناسايي حساسيت آنتي‌بيوتيكي ايزوله‌ها از روش ديسك ديفيوژن (Disk diffusion) استفاده شد. براي شناسايي فراواني ژن‌هاي aphA6 و aadB، از روش Polymerase chain reaction (PCR) با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي آن‌ها استفاده شد.يافته‌ها: در ايزوله‌هاي مورد بررسي، بيشترين مقاومت آنتي‌بيوتيكي در برابر تيكارسيلين (87.9 درصد) و سفتازيديم (86.2 درصد) و كمترين مقاومت در پلي‌ميكسين B (12.1 درصد) بود. از مجموع 58 ايزوله‌ي Acinetobacter، 36 مورد (1/62 درصد) ژن و 9 مورد (15.5 درصد) ژن aadB را داشتند. همچنين، 5 مورد (8.6 درصد) داراي هر دو ژن و 18 نمونه (31.3 درصد) فاقد هر دو ژن بودند.نتيجه‌گيري: 80درصد از ايزوله‌هاي Acinetobacter جدا شده، به آنتي‌بيوتيك‌هاي آمينوگليكوزيدي مقاومت نشان دادند. با توجه به ميزان بالاي مقاومت آنتي‌بيوتيكي نسبت به اين دسته‌ آنتي‌بيوتيك و اكثر آنتي‌بيوتيك‌هاي بررسي شده در اين مطالعه، دقت در استفاده از آنتي‌بيوتيكي مانند پلي‌ميكسين B براي درمان عفونت‌هاي ناشي از اين پاتوژن ضرورري به نظر مي‌رسد.