بررسي عوامل انسجام متن در شواهدي از حديقه‌الحقيقه سنايي

بررسي انسجام متن ابزاري زبان‌شناختي براي درك ساختار آثار ادبي فارسي مبتني بر توصيفات عيني و دقيق و بر مبناي الگويي واحد است. در اين مقاله ابياتي از حديقه سنايي با استفاده از نظريه انسجام متن هليدي و حسن در زبان‌شناسي ساختگرا بررسي و نتايج آن به‌صورت نمودارهاي كمّي ارائه شده است. از اين ديدگاه، انسجام عوامل دستوري، واژگاني و پيوندي دارد و هركدام از اين عوامل دربردارنده عوامل جزئي‌تر هستند. هدف اين مقاله بررسي هريك از اين عوامل انسجام در حديقه سنايي است. روش پژوهش توصيفي است و هركدام از عوامل انسجام با ذكر نمونه بيت و بسامد تكرار تحت بررسي قرار مي‌گيرد. نتيجه نشان مي‌دهد كه در ميان گونه‌هاي متنوع انسجام، انسجام واژگاني، به‌خصوص تضاد، و انسجام پيوندي، به‌ويژه ارتباط سببي يا علّي، بيشترين تأثير را در پيوستگي و يك‌پارچگي بيت‌هاي حديقه به خود اختصاص داده است.