تحليل موانع مشاركت مردم محلي در توسعه روستايي (مطالعه موردي: دهستان بيشه ‏سر بخش مركزي شهرستان قائم‏شهر)

توجه به مشاركت و تأكيد بر نقش آن يكي از عوامل مؤثر در توسعه روستايي شناخته شده است، زيرا مشاركت زمينه را براي افزايش كارايي برنامه‏هـاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، و كيفيت تصميم‏گيري براي مناطق روستايي فراهم مي‏كند. بنابراين، براي دست‏يابي به توسعه روستايي نيازمند مشاركت مردم در ابعاد مختلف اقتصادي، اجتماعي، و فرهنگي هستيم. هدف از اين پژوهش تحليل موانع مشاركت مردم محلي در توسعه روستايي در دهستان بيشه‏سر بخش مركزي شهرستان قائم‏شهر است. نوع تحقيق براساس هدف كاربردي و از جهت روش توصيفي‏ تحليلي است. براي گردآوري داده‏ها از روش‏هاي اسنادي و ميداني و براي تجزيه و تحليل داده‏ها از روش‏هاي آماري و مدل واس پاس بهره گرفته شد. نتايج آزمون ‏tتك‏نمونه‏اي نشان داد ميانگين معيارهاي موانع اقتصادي مالي، فردي و شخصيتي، نهادي و سازماني و اطلاعاتي در توسعه روستايي بيشتر از مقدار ميانگين نظري مطلوب است. مقادير ميانگين موانع مشاركت محلي (محيط اجتماعي، اقتصادي، فردي، نهادي، و اطلاعاتي و ارتباطي) در خوشه دوم بيشتر از خوشه اول است. بنابراين، جدول ANOVAنشان داد كه براساس ميزان معناداري، موانع محيط اجتماعي و فرهنگي، اقتصادي، فردي و شخصيتي، نهادي و اطلاعاتي و ارتباطي با سطح خطاي كوچك‏‏تر از 0.01 بيشترين نقش را در جداسازي خوشه‏ها دارد. همچنين، نتايج خروجي مدل WASPAS نشان داد كه موانع مشاركت مردم محلي در توسعه روستايي در ‏روستاي بالافراكتي نسبت به ساير روستاها شديدتر و در روستاي پاشاكلافراكتي نيز موانع ذكرشده از شدت كمتري برخوردار است.